SwiftAppsBavaria

← sCollect

Pomoc sCollect

Twoja biblioteka multimediów dla muzyki, audiobooków, filmów, e-booków i kolekcji

1. Pierwsze kroki

Czym jest sCollect?

sCollect to aplikacja biblioteki multimediów dla systemu macOS, pozwalająca organizować muzykę, audiobooki, podcasty, filmy, seriale, e-booki, pliki PDF oraz dowolne kolekcje (monety, modele, znaczki i wiele więcej). Każde medium jest katalogowane z metadanymi (tytuł, wykonawca, album, gatunek itp.) i może być odtwarzane lub edytowane bezpośrednio w aplikacji.

Bez internetu – celowo

sCollect nie zgrywa płyt CD ani nie pobiera z internetu informacji o utworach czy okładek. To nie przeoczenie, lecz decyzja: Apple Music potrafi już jedno i drugie, i robi to dobrze. Zgraj płytę CD w Apple Music, a następnie zaimportuj powstałe pliki do sCollect. Wybierz w tym celu w ustawieniach importowania Apple Music AAC, Apple Lossless lub MP3 – wtedy informacje o utworach uzupełnione przez Apple Music zostaną zapisane w plikach i trafią wraz z nimi do biblioteki przy imporcie. W przypadku WAV Apple Music przechowuje je we własnej bibliotece, a pliki docierają bez informacji o utworach.

W zamian twoja biblioteka pozostaje twoją prywatną sprawą. sCollect z własnej inicjatywy nie łączy się z żadnym adresem w internecie, nie wysyła informacji o twojej kolekcji do żadnej usługi i nie wymaga konta. To, co kolekcjonujesz, jak to porządkujesz i co o tym zapisujesz, nie opuszcza twojego Maca – chyba że to ty postanowisz się tym podzielić.

Tworzenie nowej biblioteki

Wybierz folder: Przy pierwszym uruchomieniu zostaniesz poproszony o wybranie lokalizacji. Wybierz folder, w którym sCollect ma przechowywać dane biblioteki. Zostanie w nim utworzony podfolder Media na Twoje pliki. Sama biblioteka (wpisy, playlisty, ustawienia) leży jako pakiet .scollect w tym samym folderze.
Sprawdź ustawienia: Następnie automatycznie otworzą się ustawienia w zakładce «Biblioteka». W sekcji «Folder mediów» ustawiasz tu własne foldery dla poszczególnych typów mediów (np. osobny folder na filmy na dysku zewnętrznym); bez własnego folderu obowiązuje folder Media biblioteki.
Importuj media: Zaimportuj pierwsze pliki przez Plik > Importuj pliki… (⌘O) lub Plik > Importuj folder… (⇧⌘O).

Otwieranie istniejącej biblioteki

Jeśli posiadasz już bibliotekę sCollect (np. na dysku zewnętrznym), wybierz Plik > Wybierz inną bibliotekę… i przejdź do głównego folderu biblioteki (folderu, w którym znajduje się pakiet .scollect). Możesz też dwukrotnie kliknąć pakiet .scollect w Finderze; sCollect zapyta wtedy w razie potrzeby o folder nadrzędny, aby dostępne były również okładki i pliki multimedialne.

2. Zarządzanie biblioteką

Kategorie i typy mediów

sCollect organizuje media w czterech głównych kategoriach, z których każda może zawierać do dziesięciu typów mediów:

KategoriaDomyślne typy mediów
AudioMuzyka, Audiobook, Podcast, Nagranie dźwiękowe (+ 6 dowolnych)
KsiążkaE-book, PDF (+ 8 dowolnych)
FilmFilm domowy, Film fabularny, Serial, Kamera, Teledysk (+ 5 dowolnych)
RóżneMoneta, Model, Znaczek, Zdjęcie (+ 6 dowolnych)

Nazwy można dowolnie zmieniać w ustawieniach (zakładki «Etykiety kategorii» i «Etykiety pól»).

Kamera i Zdjęcie są przeznaczone na własne nagrania – filmy z kamery i telefonu lub zdjęcia, także RAW. Zdjęcia znajdują się w kategorii Różne, bo tylko ta kategoria przyjmuje obrazy. Oba typy od początku układają swoje pliki według daty wykonania i oba mają pola Kamera (w typie Zdjęcie «Aparat») i Obiektyw (zob. sekcję 5). Możesz zmienić ich nazwy: to, gdzie import umieszcza filmy z kamery i obrazy, nie zależy od nazwy, lecz od układu według daty (zob. sekcję 3). Na własne nagrania dźwiękowe w kategorii Audio jest typ Nagranie dźwiękowe, również od początku układany według daty wykonania; pola nazywają się tam między innymi Urządzenie i Mikrofon. Teledyski mają w kategorii Film własny typ Teledysk; jego pola nazywają się jak w typie Muzyka (Wykonawca, Album, Kompozytor).

Oba pojęcia dokładnie: Kategoria to jedno z czterech stałych pojęć nadrzędnych – Audio, Książka, Film, Różne. Typ mediów (w skrócie: typ) to to, co faktycznie zbierasz: Muzyka, Audiobook, Podcast, E-book, Film fabularny i tak dalej. Muzyka, Audiobook i Podcast leżą więc wszystkie trzy w tej samej kategorii Audio. Tam, gdzie funkcja pyta cię o zakres – na przykład «Organizuj bibliotekę» albo «Sprawdź brakujące pliki» –, wybierasz dlatego typy: tylko tak da się potraktować muzykę oddzielnie od audiobooków. Kategoria powyżej służy do zwijania i rozwijania i przełącza wszystkie swoje typy razem.

Pasek boczny

Pasek boczny po lewej stronie wyświetla wszystkie aktywne typy mediów i playlisty. Kliknij wpis, aby wyświetlić jego zawartość. Typy mediów bez przypisanej nazwy są ukryte.

Zmiana typu mediów przez przeciągnięcie: Przeciągnij obiekty z listy na typ mediów na pasku bocznym, aby zmienić ich typ. sCollect pyta wcześniej – zmiana typu przenosi pliki do ich nowego docelowego miejsca, na oryginale jak i na każdej kopii, a przy układzie sortowanym według daty może wywołać kolizje nazw.

Foldery mediów

Domyślnie sCollect przechowuje wszystkie zaimportowane pliki w folderze Media wewnątrz biblioteki. Możesz jednak ustawić oddzielny folder dla każdego typu mediów – przydatne, gdy filmy mają być na dużym dysku zewnętrznym, a muzyka na wewnętrznym SSD.

Ustawienia folderów mediów znajdziesz w sCollect > Ustawienia… > Biblioteka.

Usuwanie i Kosz aplikacji

Zaznacz pozycje i wybierz Edycja > Do kosza (⌘⌫) lub w menu kontekstowym «Usuń z biblioteki i z dysku». sCollect nie usuwa od razu, lecz przenosi pliki do ukrytego Kosza aplikacji w każdym folderze mediów (folder .Deleted) – działa to na każdym woluminie, także na udziałach sieciowych bez Kosza systemowego, i jest szybkie, bo przenosi w obrębie tego samego dysku. Naciśnij ⌘Z, aby natychmiast cofnąć usunięcie, a ⇧⌘Z, aby je ponowić.

Kosz aplikacji otwierasz przez Plik > Biblioteka > Kosz aplikacji… (⇧⌘T, wyłączony, gdy jest pusty). Możesz tam przywrócić zaznaczone lub wszystkie pozycje, usunąć je trwale (do Kosza systemowego, jeśli wolumin to obsługuje, w przeciwnym razie usuwane bezpośrednio) lub przenieść do wybranego folderu. W Ustawienia > Kosz decydujesz, czy opróżnianie korzysta z Kosza systemowego oraz czy przeterminowane pozycje są usuwane automatycznie przy starcie (okres od 1 dnia, z potwierdzeniem). Połączone kopie odzwierciedlają usunięcie lokalnie we własnym folderze .Deleted – bez przesyłania przez sieć.

Pokaż duplikaty

Przez Plik > Biblioteka > Pokaż duplikaty (⇧⌘D) sCollect przeszukuje całą bieżącą kategorię i pokazuje na liście mediów już tylko znalezione duplikaty – jak w Apple Music. Dla istniejącego zaznaczenia jest pozycja menu kontekstowego «Znajdź duplikaty».

Wyszukiwanie pokazuje pasek postępu i można je przerwać w każdej chwili. Przy dużych kolekcjach pierwszy przebieg może trwać długo; sCollect zapamiętuje obliczone przy tym wskaźniki w bibliotece, dzięki czemu każdy kolejny przebieg jest wyraźnie szybszy. Gdy plik się zmieni, jego wskaźniki zostają automatycznie odrzucone i obliczone na nowo.

Czego się szuka

Przebieg pracuje w kilku etapach i łączy wszystko, co rozpozna jako należące do siebie:

Aby porównanie nie opierało się na błędnych danych, sCollect przed wyszukiwaniem czyta znaczniki wchodzących w grę plików i prostuje odbiegające wartości biblioteki. Bez tego błędne numery płyt mogłyby na przykład doprowadzić do tego, że różne płyty jednego audiobooka zostałyby uznane za identyczne.

Który wpis zostaje

W każdej grupie sCollect proponuje do zachowania ten wpis, który w poniższej kolejności jest na przodzie. Sortowanie listy nie ma przy tym znaczenia.

  1. Plik istnieje wygrywa z brakującym plikiem.
  2. Rozdzielczość: wersja poniżej jakości CD – poniżej 44,1 kHz lub poniżej 16 bitów – przegrywa, nawet jeśli jest bezstratna. Bezstratna oznacza tylko, że plik odtwarza swój pierwowzór bez zmian; jeśli pierwowzór był gorszy, gorszy jest też plik.
  3. Bezstratna (WAV, AIFF, FLAC, ALAC – także w pliku .m4a) wygrywa ze stratną (MP3, AAC i inne).
  4. Między dwiema wersjami stratnymi wygrywa wyższa przepływność, potem wyższa częstotliwość próbkowania. Między dwiema bezstratnymi wygrywa wyższa częstotliwość próbkowania, potem większa głębia bitowa.
  5. Przy tej samej jakości wpis w bibliotece zostaje przed powiązanym, potem ten z większą liczbą śladów edycji (ocena, odtworzenia, uzupełnione pola), na końcu ten dodany wcześniej.

Jeśli w grupie są wpis powiązany i wpis w bibliotece o różnej jakości, sCollect nie proponuje żadnego – zwykle jest to zamierzone. Reguły 2–4 decydują też o wstępnym zaznaczeniu w oknie «Znaleziono duplikaty podczas importu».

Głębię bitową i kodek sCollect odczytuje podczas importu. Dla starszych wpisów uzupełnia je Plik > Biblioteka > Uzupełnij tryb przepływności; do tego czasu decyduje u nich rozszerzenie pliku. Plik bezstratny, który powstał z pliku MP3, nie zdradza tego żadną informacją w pliku.

Widok duplikatów

Na liście są przyciemnione wszystkie wpisy, proponowane jako duplikaty – w każdej grupie jeden zostaje. Propozycje są jednocześnie zaznaczone; zaznaczenie możesz dowolnie zmieniać. Wąska kolumna stanu pokazuje ponadto dwie wskazówki: łańcuch, gdy kilka wpisów wskazuje na ten sam plik, oraz trójkąt ostrzegawczy, gdy brakuje pliku wpisu. Obie rzeczy mogą się nakładać.

Sortowanie i wyszukiwanie działają także w widoku duplikatów. Filtr wyszukiwania tylko ukrywa; «Usuń zaznaczone» zabiera wtedy wyłącznie widoczne wpisy, a reszta pozostaje po zresetowaniu filtra nadal do usunięcia.

Usuń zaznaczone najpierw pyta o potwierdzenie, a potem przenosi zaznaczone wpisy wraz z plikami do kosza aplikacji (cofnięcie przez ⌘Z). Jeśli zaznaczony wpis wskazuje na plik, którego potrzebuje jeszcze pozostający wpis, albo brakuje jego pliku, usuwany jest tylko wpis – pytanie wymienia te przypadki osobno. Jeśli zaznaczenie obejmuje całą grupę, przycisk jest zablokowany.

Możesz też zaznaczać i kasować pojedyncze wpisy. To, który wpis zostaje w grupie, jest przy tym ustalane na bieżąco od nowa – skasujesz coś ręcznie w międzyczasie, automatycznie wchodzi na to miejsce inny i żadna grupa nie traci wszystkich swoich wpisów. «Zakończ widok duplikatów» wraca do zwykłej listy.

Ustawienie Tolerancja czasu trwania możesz zmienić bezpośrednio na niebieskim pasku (od 0 do 5 sekund). Po zmianie obok uaktywnia się Szukaj; dopiero po kliknięciu go lub naciśnięciu ↩ sCollect wyszukuje ponownie w tym samym zbiorze – w całej kategorii lub w zaznaczeniu, z którego powstał widok duplikatów. Wartość obowiązuje jednocześnie w Ustawienia > Ogólne > Duplikaty oraz przy sprawdzaniu podczas importu.

3. Importowanie mediów

Importowanie plików

Wybierz Plik > Importuj pliki… (⌘O), aby wybrać pojedyncze pliki. Obsługiwane formaty:

Pliki towarzyszące (.xmp, na przykład z digiKam lub Lightroom, oraz .nfo) przychodzą razem ze swoim plikiem. Przy imporcie pojedynczych plików zaznaczasz je również w oknie dialogowym – w przeciwnym razie macOS udostępnia sCollect tylko wybrany plik, a nie jego sąsiada. Przy imporcie folderu dzieje się to automatycznie.

Płytę CD zgrywasz w Apple Music, a potem importujesz pliki; dlaczego sCollect nie robi tego sam, wyjaśniono pod nagłówkiem Bez internetu – celowo (sekcja 1).

Importowanie folderu

Za pomocą Plik > Importuj folder… (⇧⌘O) zaimportujesz wszystkie obsługiwane pliki z folderu, łącznie z podfolderami.

Przeciąganie plików i folderów

To, co przeciągniesz z Findera na okno sCollect, idzie tą samą drogą co oba polecenia menu: foldery są przeszukiwane wraz z podfolderami, okno dialogowe importu pokazuje wcześniej, co wejdzie, a wykrywanie duplikatów działa jak zawsze.

W drugą stronę przeciągasz wpisy z listy do folderu w Finderze, aby skopiować tam pliki. Z każdym plikiem idą jego pliki towarzyszące (.xmp, .nfo, plakat, okładka, fanart), a w kategorii Różne także folder ze skopiowanymi załącznikami; powiązane załączniki zostają tam, gdzie są.

Dotyczy to także przeciągania na playlistę: pliki z Findera są najpierw importowane, a potem trafiają do playlisty.

Książki w formacie pakietu

Aplikacja Książki zapisuje kupione tytuły jako pakiet – z zewnątrz wygląda jak plik, w rzeczywistości jest folderem. sCollect nie przyjmuje takiego pakietu i mówi ci o tym: «Nie zaimportowano pakietu z Książek», wraz z nazwą. Przyjmowana jest książka jako pojedynczy plik .epub lub .pdf.

Tryby importu

W ustawieniach (Biblioteka, ramka Import) możesz określić sposób traktowania importowanych plików:

Jeśli pliku nie da się przy kopiowaniu lub przenoszeniu przejąć do biblioteki, sCollect nie tworzy dla niego wpisu. Plik pozostaje niezmieniony na swoim miejscu, a komunikat wymienia go wraz z przyczyną.

Jeśli plik audio nie podaje numeru utworu ani płyty, sCollect odczytuje go podczas importu z nazwy pliku lub folderu – np. «… - 01-04» (płyta 1, utwór 4), «04 - Piosenka» lub folder «CD 2» – i zapisuje go w pliku, z wyjątkiem plików przejętych z opcją Pozostaw na miejscu. To samo robi Organizuj bibliotekę z plikami audio, które nowo przyjmuje w folderze mediów. Dzięki temu części audiobooka, które noszą ten sam tytuł, nie są traktowane jako duplikaty. Numery, które plik już podaje, pozostają bez zmian.

Wykrywanie duplikatów

Podczas importu sCollect automatycznie sprawdza duplikaty: ten sam tytuł i wykonawca przy podobnym czasie trwania albo ten sam rozmiar i ten sam początek pliku. Sprawdzanie można wyłączyć w Ustawienia > Ogólne > Duplikaty. Jeśli zostaną znalezione duplikaty, pojawi się okno dialogowe z opcjami:

Automatyczna organizacja

Importowane pliki są automatycznie umieszczane w stałej strukturze folderów: trzy poziomy liter z nazwy wykonawcy, a następnie Wykonawca/Album/Plik (np. A/AB/ABB/ABBA/Gold/Track.mp3). Ścieżka zależy wyłącznie od metadanych i pozostaje stabilna w miarę rozrastania się biblioteki – już umieszczone pliki nie są przenoszone.

Układ sortowany według daty: Dla typów mediów, przy których moment liczy się bardziej niż wykonawca – zdjęcia, filmy domowe, kolekcje –, możesz w ustawieniach wybrać zamiast tego układ według daty. Pliki trafiają wtedy do folderów roku i miesiąca, a nazwa pliku niesie moment. Rozstrzyga data wykonania tam, gdzie plik ją niesie; w przeciwnym razie data obiektu. W typach Kamera, Zdjęcie i Nagranie dźwiękowe ten układ jest ustawiony od początku. Decyduje on też o tym, dokąd trafiają filmy z kamery i obrazy, dla których nie wybrałeś typu: do najwyższego typu ich kategorii układanego według daty. W Ustawienia > Biblioteka przy folderach mediów obok tego typu widnieje znak.

Porządkowanie tytułu przy imporcie: Gdy sCollect wyprowadza tytuł z nazwy pliku, przed nim stoi często nazwa aparatu, a za nim data – na przykład IMG_20240115 Urlaub. Cztery przełączniki w Ustawienia > Biblioteka > Import (przy sortowaniu według daty) to porządkują. Działają tylko przy typach mediów z układem sortowanym według daty: kto chce zachować w nazwie IMG albo 20250401, i tak sortuje alfabetycznie.

Dwa pierwsze ruszają tylko tytuły wyprowadzone – jeśli tytuł stoi w znaczniku pliku, pozostaje nietknięty; to czyjeś stwierdzenie, nie wyprowadzenie. Trzeci uzupełnia także tam. Gdyby po usunięciu nie zostało nic, plik zachowuje swoją nazwę w całości.

4. Przeglądanie biblioteki

Widok kolumnowy

Lista mediów wyświetla wpisy w konfigurowalnym widoku tabelarycznym. Możesz:

Przeglądarka kolumnowa

Przeglądarka kolumnowa (włączana/wyłączana z paska narzędzi) wyświetla wielopoziomową nawigację, podobną do przeglądarki kolumn w Apple Music. Możesz filtrować według gatunku, wykonawcy i albumu, wybierając wpisy w odpowiednich kolumnach.

Jeśli kolumna ma więcej wartości, niż ustawiono w Ustawienia > Biblioteka > Widok przy Maks. wpisów na folder, grupuje je w węzły według początkowych liter (A, AB, 0-9 …). Kliknięcie węzła filtruje według wszystkich wartości pod nim i go rozwija; drugie kliknięcie znów go zwija, filtr pozostaje. Za pomocą ⌘-kliknięcia można łączyć węzły i pojedyncze wartości. Przy klawiszach strzałek węzeł filtruje po krótkiej chwili, bez rozwijania; ↩ rozwija lub zwija i filtruje od razu.

Wyszukiwanie

Pole wyszukiwania w prawym górnym rogu przeszukuje wszystkie istotne pola (tytuł, wykonawca, album, kompozytor, gatunek, komentarz, dzieło, nazwa części, rok). Wyszukiwanie filtruje w czasie rzeczywistym podczas pisania.

Miniatury

Gdy kolumna «Podgląd» jest widoczna, każdy wiersz wyświetla małą miniaturę (okładka lub kadr z filmu). Kliknij obraz w już zaznaczonym wierszu, aby wyświetlić większą miniaturę w okienku podglądu.

Rozpoznawanie powiązanych obiektów

Opcjonalna kolumna Powiązany – w jej nagłówku widnieje symbol łańcucha – oznacza znacznikiem obiekty, których plik znajduje się poza folderami mediów. To pliki zaimportowane z opcją Pozostaw na miejscu: sCollect zapamiętuje tylko ich położenie. Bez znacznika plik leży w folderze mediów biblioteki. Ponieważ tryb importu można zmienić przed każdym importem, biblioteka często zawiera oba przypadki. Kliknięcie nagłówka sortuje według tej kolumny i zbiera wszystkie powiązane obiekty razem. Znacznik służy wyłącznie do informacji – nie da się go kliknąć, ponieważ zmiana oznaczałaby przeniesienie pliku.

W menu kontekstowym powiązanego obiektu są dwa polecenia Findera: Pokaż w Finderze prowadzi do oryginalnego pliku w jego własnym miejscu, Pokaż dowiązanie w Finderze do dowiązania, które sCollect utworzył dla niego w folderze mediów. Jeśli oryginalnego pliku już nie ma, drugiego polecenia brakuje, a Pokaż w Finderze pokazuje dowiązanie.

5. Edycja metadanych

Zrób kopię zapasową przed dużymi zmianami

sCollect zapisuje w twoich plikach, a nie w ich kopii. Dlatego przed dużymi zmianami zrób kopię zapasową – na przykład zanim zmienisz wiele wpisów naraz w edytorze zbiorczym lub za pomocą operacji na polach. Wystarczy Time Machine.

Edytor pojedynczy

Zaznacz wpis i naciśnij ⌘I, aby otworzyć edytor metadanych; w kategorii Różne wystarczy kliknąć dwukrotnie. Edytor posiada kilka zakładek:

Za pomocą przycisków strzałek ‹ i › w prawym górnym rogu edytora lub skrótów ⌃⌘← / ⌃⌘→ przechodzisz do poprzedniego lub następnego wpisu na liście bez zamykania edytora (⌃ to klawisz ctrl). Twoje zmiany są przy tym zapisywane; jeśli nie da się ich zapisać, edytor pozostaje przy bieżącym wpisie.

Rok i dokładna data: Obok pola roku przycisk kalendarza (albo dwuklik w polu roku) otwiera wprowadzanie pełnej daty. Znacznik przy przycisku pokazuje, że zapisana jest data z dokładnością do dnia. sCollect zapisuje datę z taką samą dokładnością, z jaką występuje w pliku – jeśli jest tam tylko rok, pozostaje rok; data dzienna zostaje zachowana podczas edycji.

Znaczniki czasu w karcie Plik

Karta Plik pokazuje cztery momenty i wszystkie cztery dają się ustawić. Znaczą różne rzeczy – to powód, dla którego stoją obok siebie:

Przy filmach obok miejsca znalezienia stoi czasem jeszcze wskazówka o strefie czasowej. Moment w kontenerze nie niesie bowiem żadnej informacji o strefie: norma czyta go jako UTC, ale nie każdy aparat tak go zapisuje. Przy imporcie sCollect porównuje dlatego czas w kontenerze z datą utworzenia pliku – obie wartości pochodzą z tego samego zegara aparatu, a z ich odstępu wynika interpretacja. «bez strefy czasowej» znaczy: sprawa jest otwarta, data się zgadza, godzina może być przesunięta o różnicę stref. «czas lokalny» znaczy: aparat został rozpoznany, a właściwy moment stoi zaraz obok. Plik nie jest przy tym zmieniany – interpretacja jest informacją, nie ingerencją.

Godzina filmów z aparatu: To, jak aparat rozumie swój czas nagrania, sCollect przelicza na nowo z danych aparatu przy każdym imporcie i każdym porządkowaniu. iPhone i Sony zapisują UTC, a dodatkowo czas lokalny ze strefą czasową; Panasonic i Nikon zapisują godzinę ustawioną w aparacie. Z tego powstają godzina w nazwie pliku przy przechowywaniu według daty i uzupełnienie w tytule – jako czas lokalny albo, gdy przełącznik Przeliczaj godzinę filmów na czas lokalny w Ustawienia > Biblioteka > Import (przy sortowaniu według daty) jest wyłączony, jako UTC. Porównanie z datą utworzenia dotyczy już tylko aparatów, których plik sam nic o tym nie mówi. Jeśli godzina w nazwie pliku nie pasuje do nagrania, karta Plik ją pokazuje («w nazwie pliku»); Organizuj bibliotekę zmienia wtedy nazwę pliku, tytuł pozostaje. Plik filmu nigdy nie jest zmieniany – jego data nagrania zmienia się tylko wtedy, gdy zostanie ustawiona ręcznie tutaj, w karcie Plik.

Wszystkie cztery są zapisywane dopiero przy zapisie, jak każde inne pole.

Sprawdzanie i korygowanie osi czasu

Niektóre filmy – często z kamer lub z przerwanych nagrań – zawierają miejsca bez danych obrazu i dźwięku. Wyświetlana długość się wtedy nie zgadza, a odtwarzacz myli się na końcu. Na karcie Info o pliku przycisk Sprawdź w sekcji Oś czasu mierzy film; wiersz obok podaje wynik («Sprawdzono: bez przestojów.» lub długość przestoju). Jeśli jest co korygować, przycisk nazywa się Zastosuj korektę: film staje się krótszy o przestój, obraz i dźwięk pozostają w całości zachowane, także na wszystkich połączonych kopiach; tego nie da się cofnąć. Dla kilku filmów jest w menu kontekstowym polecenie Popraw oś czasu…. Filmy powiązane i zabezpieczone przed kopiowaniem nie są zmieniane.

Kamera i obiektyw

W typie Film domowy i w każdym typie filmowym lub z kategorii Różne układanym według daty – domyślnie Kamera i Zdjęcie – pola «Dzieło» i «Nazwa części» nazywają się Kamera (w typie Zdjęcie «Aparat») i Obiektyw. Przy imporcie sCollect wypełnia je danymi z pliku: przy zdjęciach, także RAW, producentem, modelem i obiektywem z danych EXIF; przy filmach modelem, który zapisuje w nim kamera – iPhone, Sony (XAVC), Panasonic. Wypełniane jest tylko to, co puste, a import nie zapisuje przy tym niczego do pliku.

Dla wpisów, które były w bibliotece już wcześniej, służy Plik > Biblioteka > Uzupełnij kamerę. W odróżnieniu od importu ten przebieg zapisuje dane także w plikach lub w ich plikach towarzyszących – dzięki temu połączone kopie pozostają zgodne z masterem. Obiekty powiązane («Pozostaw na miejscu») pomija. Na końcu komunikat podaje, ile wpisów uzupełniono.

Media zabezpieczone przed kopiowaniem

Kupiony audiobook, wypożyczony film, książka z DRM: do takich plików nikomu nie wolno pisać – zapis do pliku uczyniłby je w najlepszym razie bezużytecznymi. sCollect rozpoznaje zabezpieczenie przy otwieraniu i nie rusza pliku. Rozpoznawane są przy książkach zaszyfrowanie pliku PDF, Adobe DRM, Apple FairPlay, Readium LCP oraz pliki EPUB, których rozdziały nie są czytelnym tekstem; przy muzyce i filmach Apple FairPlay oraz rozpowszechnione szyfrowanie kontenera (Common Encryption).

Mimo to możesz taki obiekt edytować. Twoje dane trafiają do pliku towarzyszącego z rozszerzeniem .xmp, który leży obok pliku. W edytorze widzisz to w dwóch miejscach na karcie Info o pliku: przy wskazówce – «Plik zabezpieczony przed kopiowaniem: dane są zapisywane w pliku towarzyszącym (.xmp) obok; sam plik pozostaje niezmieniony.», przy książce «Chroniona książka: dane są zapisywane w pliku towarzyszącym (.xmp) obok; sama książka pozostaje niezmieniona.» – oraz przy formacie znacznika, który podaje wtedy Sidecar (XMP) wraz z rodzajem zabezpieczenia.

Plik towarzyszący należy do obiektu i zostaje przy nim: gdy zmienisz nazwę tytułu, wędruje razem z nim; na każdej kopii biblioteki leży tak samo. Ponieważ w samym pliku nic nie stoi, porównanie z plikiem nie zgłasza tu też żadnej rozbieżności. Okładkę sCollect umieszcza tak samo obok, jako <nazwa>-cover.jpg (w przypadku filmów <nazwa>-poster.jpg), i ona również należy do obiektu.

Przy chronionych mediach brakuje dwóch rzeczy, i obu z tego samego powodu – wymagają one, aby dało się odczytać zawartość: daty nagrania z pliku oraz miniatury z klatki filmu. O odtwarzaniu zobacz Odtwarzanie (sekcja 6).

Załączniki

Obiekty kategorii Różne mogą nieść załączniki – instrukcję jako PDF, zdjęcia okazu kolekcjonerskiego, film. Karta Załączniki w edytorze je przyjmuje: przyciskiem Dodaj załącznik… albo przez przeciągnięcie plików na listę.

Obok stoją dwie możliwości, a wybór dotyczy tego, co dojdzie jako następne:

Na liście symbol mówi, na czym stoisz: kartka oznacza kopię, łańcuch powiązanie, czerwony wykrzyknik to, że powiązanego pliku już nie da się znaleźć – skasowany, przemianowany, albo dysk nie jest podłączony. Wtedy obok stoi Odnajdź…, którym odnajdujesz go w jego nowym miejscu.

Załącznik typu obraz otwiera się przyciskiem ze strzałką we własnym oknie o dowolnie zmienianym rozmiarze przed edytorem; inne pliki otwierają się w przypisanym programie. Podobnie kliknięcie obrazu głównego po lewej stronie edytora pokazuje obraz w pełnej rozdzielczości w tym oknie – przy obiekcie, którego plik nie jest obrazem, okładkę.

Również obraz główny obiektu z kategorii Różne przyjmuje obraz, który na niego przeciągniesz. Skrótem ⌘V wstawiasz obraz ze schowka, gdy tylko obraz jest widoczny w edytorze – także wtedy, gdy aktywne jest pole tekstowe. Jeśli w schowku jest tekst, ⌘V wkleja go jak zwykle do pola tekstowego. Obraz zostaje przejęty dopiero po kliknięciu Zapisz.

Edytor zbiorczy

Zaznacz kilka wpisów i naciśnij ⌘I. Edytor zbiorczy wyświetla tylko pola, które mogą być zmienione jednocześnie dla wszystkich zaznaczonych wpisów. Obok każdego pola znajduje się pole wyboru – tylko zaznaczone pola zostaną zapisane.

Operacje na polach

Aby wprowadzić zaawansowane zmiany, zaznacz odpowiednie wpisy i wybierz Edycja > Znajdź/Zamień… (⌥⌘F) lub skorzystaj z menu kontekstowego. Otworzy się okno Operacje na polach. Po lewej wybierasz narzędzie:

Oceny i ulubione

Każdy wpis może otrzymać ocenę od 0 do 10, wyświetlaną jako pięć gwiazdek z półkrokami: pierwsze kliknięcie gwiazdki ustawia ją na pełną, drugie na połowę, a trzecie ją zeruje. Dodatkowo istnieje niezależne oznaczenie ulubionych (symbol serca), które można przełączać kliknięciem w kolumnie «Ulubione».

6. Odtwarzanie

Odtwarzanie audio

Kliknij dwukrotnie wpis audio lub zaznacz go i naciśnij Spacja albo przycisk odtwarzania na pasku odtwarzacza na dole okna. Pasek odtwarzacza wyświetla:

Odtwarzanie wideo

Filmy otwierają się w osobnym oknie wideo; po zakończeniu filmu odtwarzanie przechodzi do następnego utworu, o ile dla jego typu mediów włączono opcję Odtwarzaj dalej po zakończeniu. Elementy sterujące pojawiają się automatycznie po ruszeniu myszą. Ścieżkę dźwiękową i napisy wybierasz w Odtwarzanie > Ścieżka dźwiękowa lub Odtwarzanie > Napisy albo dwoma przyciskami na pasku sterowania okna wideo. Wybór ścieżki dźwiękowej jest dostępny od dwóch ścieżek dźwiękowych, wybór napisów już od jednej ścieżki napisów; tam Wyłączone je wyłącza. Dopóki pasek sterowania jest widoczny, napisy przesuwają się nad niego. ⌘W zamyka okno wideo tak jak jego przycisk zamykania. Jeśli ręcznie powiększysz lub pomniejszysz okno wideo, sCollect zachowa tę szerokość także dla kolejnych filmów; wysokość dopasowuje się do proporcji obrazu danego filmu. Odtwarzanie > 100 % przywraca oryginalny rozmiar.

Sterowanie odtwarzaniem

SpacjaOdtwarzaj / pauza
⌥⌘→Następny utwór
⌥⌘←Poprzedni utwór
⌥⌘↑Głośniej
⌥⌘↓Ciszej
⌃⌘FPełny ekran
⌘WZamknij okno wideo

Te polecenia znajdziesz też w menu Odtwarzanie; wszystkie skróty klawiszowe są opisane w sekcji 12.

Tryby odtwarzania

Odtwarzaj dalej po zakończeniu

To, czy po zakończeniu utworu odtwarzanie przechodzi do następnego, określasz dla każdego typu mediów w Ustawienia > Odtwarzanie/Playlista > Odtwarzaj dalej po zakończeniu. Domyślnie jest to włączone dla wszystkich typów audio i dla teledysków, a wyłączone dla wszystkich pozostałych typów filmowych (Film fabularny, Serial, Film domowy, Kamera i własne) – film zatrzymuje się wtedy na końcu (lub na swoim znaczniku końca). Powtarzanie (utwór) mimo to powtarza.

Zapamiętaj pozycję odtwarzania

sCollect może zapamiętać dla każdego wpisu ostatnio osiągniętą pozycję odtwarzania i następnym razem wznowić od tego miejsca – jak w audiobooku lub podcaście. To, czy pozycja jest zapamiętywana, określasz globalnie dla każdego typu mediów w Ustawienia > Odtwarzanie/Playlista > Zapamiętaj pozycję odtwarzania (domyślnie włączone dla wszystkich typów filmowych i wszystkich typów audio oprócz muzyki – a więc także dla audiobooka, podcastu i nagrania dźwiękowego –, wyłączone dla muzyki).

Gdy odtwarzanie wznawia się od zapamiętanej pozycji, na chwilę pojawia się przycisk «Od początku» – kliknięcie uruchamia utwór zamiast tego od początku.

Stałe znaczniki początku i końca

W edytorze metadanych możesz ustawić stałe znaczniki na karcie Info o pliku, w sekcji Odtwarzanie: wpis jest wówczas odtwarzany tylko od Początku do Końca – przydatne, aby pominąć czołówkę lub ciszę na końcu. Czasy w formacie MMM:SS, tysięczne po przecinku (np. 3:45,500). Przycisk «Zastosuj» ustawia dane pole na bieżącą pozycję odtwarzania.

Utwórz przyciętą kopię

Z ustawionych znaczników początku/końca sCollect może utworzyć przyciętą kopię jako nowy wpis obok oryginału – oryginał pozostaje niezmieniony. W edytorze metadanych znajdziesz w tym celu w Info o pliku > Odtwarzanie przycisk «Utwórz przyciętą kopię». Alternatywnie: kliknij prawym przyciskiem jeden lub kilka wpisów i wybierz «Przytnij wg początku/końca…».

Obsługiwane formaty to MP4/M4V/MOV (wideo) oraz MP3, M4A/M4B, AIFF, WAV i CAF (audio). Przycinanie jest bezstratne – bez ponownego kodowania, a więc bez utraty jakości.

W formatach PCM AIFF i WAV możesz dodatkowo określić łagodne wprowadzanie i wyciszanie – w sekundach (5, 2,5) lub tak jak start i stop (0:05). Wpis, którego sCollect nie rozumie, zostaje oznaczony na czerwono, a przycinanie następuje dopiero, gdy oba pola są poprawne. W przypadku formatów skompresowanych MP3, M4A i M4B przed przycięciem otwiera się okno dialogowe z dwiema opcjami: «Bezstratnie (zachowaj oryginalny format)» przycina bez ponownego kodowania, ale nie pozwala na wprowadzanie/wyciszanie. «M4A (AAC)» zamiast tego koduje na nowo – z wybieralną przepływnością (128 do 320 kbps) i opcjonalnym wprowadzaniem/wyciszaniem, kosztem niewielkiej utraty jakości.

Łączenie filmów i utworów

sCollect może połączyć kilka filmów – na przykład klipy z wycieczki – w jeden nowy film, a kilka plików audio – na przykład części audiobooka – w jeden utwór. Zaznacz co najmniej dwa filmy lub co najmniej dwa pliki audio, kliknij je prawym przyciskiem myszy i wybierz «Połącz w jeden film…» lub «Połącz w jeden utwór…». W następnym oknie ustalasz tytuł i kolejność; proponowana kolejność to według daty, a potem tytułu.

Łączenie odbywa się zawsze bezstratnie, bez ponownego kodowania. Działa to, gdy pliki pasują do siebie technicznie: ta sama grupa formatów (MP4/M4V/MOV, M4A/M4B, AIFF, WAV lub CAF), ten sam kodek, ta sama rozdzielczość i ten sam format dźwięku – typowo w nagraniach z tego samego aparatu. Jeśli nie pasują, sCollect podaje przyczynę. Apple Lossless (ALAC) nie da się połączyć bezstratnie; to również sCollect mówi po kliknięciu. Dla MP3 i formatów takich jak MKV, AVI czy WebM polecenie menu jest wyszarzone.

Nowy wpis przejmuje informacje, okładkę i datę nagrania z pierwszego; pojedyncze pliki pozostają bez zmian. W przypadku dźwięku AAC (M4A/M4B) na każdym połączeniu zostaje drobna pauza około 0,05 sekundy – opóźnienie wstępne kodera, którego nie da się usunąć bez ponownego kodowania.

Eksport do Apple Music

Playlisty można wysyłać do Apple Music: kliknij prawym przyciskiem na playlistę w pasku bocznym i wybierz «Wyślij playlistę do Apple Music». Alternatywnie opcja jest dostępna w menu Plik > Wyślij playlistę do Apple Music…

Odtwarzanie zewnętrzne

Niektóre formaty nie są bezpośrednio obsługiwane przez macOS ani AVFoundation. sCollect to wykrywa i otwiera te pliki automatycznie w zewnętrznym odtwarzaczu:

Gdy ścieżka jest nieosiągalna: Niektóre pliki wyglądają na odtwarzalne i są nimi tylko w połowie – na przykład MP4, którego ścieżki dźwiękowej macOS w ogóle nie oferuje. Wynikiem byłby niemy film. Dlatego sCollect sprawdza przy imporcie, jakie ścieżki niesie kontener i które z nich rzeczywiście docierają, i zapamiętuje wynik przy obiekcie. Przy odtwarzaniu taki plik jest przekazywany zewnętrznemu odtwarzaczowi bez ponownego sprawdzania.

Jeden częsty przypadek tego rodzaju sCollect poprawia już przy imporcie: dźwięk MP3 w kontenerze MP4, któremu brakuje pola opisowego oczekiwanego przez macOS. Ingerencja zmienia 19 bajtów w kontenerze – obraz, dźwięk, długość, rozdziały i wszystkie znaczniki pozostają nietknięte – a potem plik odtwarza się wszędzie, nie tylko w sCollect. Wiersz w dzienniku wymienia każdy taki przypadek.

Pliki zabezpieczone przed kopiowaniem sCollect zawsze przekazuje na zewnątrz, bez wcześniejszego sprawdzania: do programu, który przewiduje dla nich macOS – przy kupionych tytułach na przykład do aplikacji TV lub Muzyka. Tylko tam leży klucz, którym w ogóle da się je odtworzyć.

Bez własnego wyboru sCollect otwiera takie pliki programem, który przewiduje dla nich Finder. Jeśli zainstalowany jest VLC, IINA lub MPV, sCollect oferuje je do wyboru w oknie powitalnym i w Ustawienia > Odtwarzanie/Playlista > Zewnętrzny odtwarzacz dla nieobsługiwanych kodeków – polecamy VLC Media Player (bezpłatny, open source).

7. Playlisty

Standardowe playlisty

Gdy na pasku bocznym wskażesz nagłówek «Playlisty», obok pojawiają się trzy przyciski: + dla nowej playlisty, koło zębate dla playlisty inteligentnej i symbol folderu dla folderu. Wpisy trafiają do niej przez przeciągnięcie z listy mediów (drag&drop) lub przez menu kontekstowe «Dodaj do playlisty»; «Usuń tylko z playlisty» wyjmuje je z niej, nie usuwając ich z biblioteki.

Playlista w kategorii (np. Audio) przyjmuje tylko wpisy z tej kategorii. Do listy mieszanej użyj sekcji «Playlisty» na samym dole paska bocznego. Przy usuwaniu playlisty lub folderu sCollect pyta o potwierdzenie; folder zabiera ze sobą swoje playlisty, same wpisy pozostają w bibliotece.

Gdy przeciągniesz pliki z Findera na playlistę, są one najpierw importowane – z oknem dialogowym importu i wykrywaniem duplikatów – a potem trafiają do listy; zobacz Importowanie mediów (sekcja 3).

Dodawanie i usuwanie można cofnąć skrótem ⌘Z; usunięty wpis wraca na swoje dawne miejsce. To samo dotyczy «Usuń z biblioteki»: ⌘Z przywraca wpis razem z okładką i jego miejscami we wszystkich playlistach.

Jeden utwór kilka razy w playliście

Jeśli utwór jest już w playliście, a dodajesz go ponownie, sCollect pyta o potwierdzenie – raz dla wszystkich przeciągniętych lub zaznaczonych utworów, z ich nazwami poniżej. Dodaj mimo to dodaje je jeszcze raz, Pomiń (Esc) pomija te, które już w niej są; nowe utwory trafiają do playlisty w obu przypadkach.

Każdy wiersz to osobny wpis: z dwóch takich samych wystąpień możesz zaznaczyć tylko jedno i wyjąć je poleceniem «Usuń tylko z playlisty», drugie pozostaje.

Sortowanie i kolumna «Nr»

Każda playlista ma własne sortowanie, niezależne od biblioteki i od innych playlist. Kolumna Nr pokazuje pozycję w playliście, czyli kolejność dodawania; według niej playlista jest początkowo posortowana.

Kliknięcie nagłówka kolumny sortuje według niej, drugie odwraca kierunek; z wciśniętym klawiszem Shift dochodzi kolejna kolumna, z wciśniętym klawiszem Option jedna wypada. Kliknięcie «Nr» w każdej chwili przywraca kolejność dodawania – sortowanie zmienia tylko widok, nigdy zapisaną kolejność. Odtwarzanie przebiega w wyświetlanej kolejności.

Jeśli playlista ma już własny wybór kolumn, kolumnę «Nr» włączysz, klikając prawym przyciskiem nagłówki kolumn i wybierając Dostosuj kolumny….

Przeglądarka kolumn w playlistach

Również w playliście można pokazać przeglądarkę kolumn – przełącznikiem po prawej nad listą lub przez Widok > Pokaż/ukryj przeglądarkę kolumn (⌘B). Pokazuje ona tylko wartości z utworów tej playlisty. Każda playlista zapamiętuje swój wybór w przeglądarce; to, czy przeglądarka jest widoczna, dotyczy natomiast wszystkich list wspólnie.

Inteligentne playlisty

Inteligentne playlisty są wypełniane automatycznie na podstawie reguł. Utwórz ją przez Plik > Nowa inteligentna playlista… (⌥⌘N) lub kółko zębate, które pojawia się obok nagłówka «Playlisty», gdy tylko go wskażesz – na samym dole paska bocznego lub pod kategorią. Inteligentna playlista w kategorii uwzględnia tylko wpisy tej kategorii. Reguły można łączyć:

W polu «Dopasowanie» określasz, czy muszą być spełnione Wszystkie reguły (I), czy Dowolne (LUB).

Playlista na iPhone’a lub iPoda

sCollect nie przesyła niczego bezpośrednio na urządzenie. Droga prowadzi przez Apple Music i Findera:

  1. Wyślij do Apple Music: Kliknij playlistę na pasku bocznym prawym przyciskiem i wybierz «Wyślij playlistę do Apple Music» albo zaznacz ją i wybierz Plik > Wyślij playlistę do Apple Music…
  2. Podłącz urządzenie: Podłącz iPhone’a, iPada lub iPoda kablem do Maca i zaznacz je na pasku bocznym Findera w sekcji «Miejsca».
  3. Zaznacz playlistę: Na karcie «Muzyka» włącz «Synchronizuj muzykę z: [urządzenie]», wybierz «Zaznaczeni wykonawcy, albumy, gatunki i playlisty» i zaznacz listę w sekcji «Playlisty».
  4. Kliknij «Zastosuj».

Apple Music przyjmuje pliki MP3, AAC i ALAC (.m4a), AIFF oraz WAV. Utworów w innych formatach (np. FLAC, OGG/Opus lub surowy .aac) sCollect nie wysyła i wymienia je w komunikacie – najpierw je przekonwertuj, zobacz Konwertuj format (sekcja 10). Dla starszych iPodów (Shuffle, Nano, Classic) znajdziesz tam przycisk Zgodne z iPod (AAC-LC, 256 kbps).

Jeśli playlista się zmieni, wyślij ją ponownie: sCollect zapyta, czy zaktualizować istniejącą listę w Apple Music, czy utworzyć nową. Następnie ponownie zsynchronizuj urządzenie w Finderze.

Playlista na urządzenie z Androidem (VLC)

Kliknij playlistę na pasku bocznym prawym przyciskiem i wybierz «Eksportuj do VLC/urządzenia…» albo zaznacz ją i wybierz Plik > Eksportuj playlistę do VLC/urządzenia… Jako miejsce docelowe wybierz kartę SD, pendrive USB lub dowolny folder. sCollect tworzy tam folder o nazwie playlisty: w nim pliki, uporządkowane według wykonawcy i albumu, oraz playlistę jako plik .m3u8 ze ścieżkami względnymi.

Następnie przenieś cały folder na urządzenie z Androidem: włóż kartę lub pendrive albo skopiuj folder przez kabel programem MTP (macOS nie pokazuje telefonu z Androidem jako dysku). Nie rozdzielaj folderu – lista odnajduje swoje utwory tylko względem własnego położenia. VLC pokaże playlistę wśród swoich playlist, gdy tylko przeszuka pamięć; jeśli folder leży poza przeszukiwanymi miejscami, dodaj go w VLC do biblioteki multimediów.

Folder nadaje się też do VLC na innym Macu lub PC i do każdego odtwarzacza, który czyta listy M3U8.

8. Dyski zewnętrzne

Biblioteka na dysku zewnętrznym

Możesz utworzyć bibliotekę sCollect na dysku zewnętrznym lub ją tam przenieść. Pamiętaj:

Własne foldery dla typów mediów

W Ustawienia > Biblioteka możesz ustawić oddzielny folder dla każdego typu mediów. Dzięki temu np. filmy mogą być na dużym zewnętrznym dysku HDD, a muzyka na szybkim wewnętrznym SSD.

Gdy taki folder jest nieosiągalny – dysk jest odłączony, wolumin sieciowy niepodłączony –, sCollect blokuje ten typ mediów: nic nie jest zapisywane, przenoszone ani uzgadniane, a wpisy pozostają niezmienione. To zamierzone. Typ mediów, któremu brakuje folderu, trafiłby inaczej po cichu do folderu domyślnego, a biblioteka nie wiedziałaby potem, gdzie pliki przynależą.

Pasek ostrzegawczy wymienia objęte typy, a w ustawieniach folder stoi z adnotacją, że w tej chwili jest nieosiągalny. Podłączysz dysk z powrotem – blokada mija sama.

Przekieruj do nowego folderu: Jeśli wybierzesz dla typu mediów inny folder, podczas gdy dotychczasowy jest nieosiągalny, nic nie może zostać przeniesione – plików przecież nie ma pod ręką. sCollect proponuje wtedy przekierować wpisy na nowy folder: szuka tam każdego pliku, najpierw po dotychczasowej ścieżce, potem po nazwie pliku, i pokazuje ci wcześniej podgląd z trzema liczbami – znalezione po ścieżce, znalezione po nazwie pliku, nadal bez pliku. Przekierowanie zmienia tylko bibliotekę, ani jednego pliku. To samo sCollect proponuje przy otwieraniu biblioteki, jeśli wpisy jakiegoś typu wskazują jeszcze na stary folder, choć ustawiono nowy: Przekieruj do nowego folderu… prowadzi dla każdego typu przez ten sam podgląd, Później pyta ponownie przy następnym otwarciu. Jeśli podgląd niczego nie znajdzie, najpierw przenieś w Finderze zawartość starego folderu do nowego, a potem przekieruj.

Wyszukiwanie brakujących plików

Jeśli pliki zostały przeniesione lub dysk nie jest podłączony, możesz uruchomić sprawdzanie przez Ustawienia > Biblioteka > Sprawdź brakujące pliki. sCollect wyświetli wszystkie niedostępne wpisy; Przeszukaj folder… szuka ich w wybranym przez ciebie folderze (zob. niżej).

Jeśli dla mastera są zarejestrowane kopie, okno wyświetla również przycisk Przywróć z kopii. sCollect przeszukuje wszystkie dostępne kopie pod kątem brakujących plików i kopiuje pierwszy znaleziony wynik (rozmiar > 0) z powrotem do mastera. Użyteczne po przypadkowym usunięciu, gdy Kosz został już opróżniony – dopóki przynajmniej jedna kopia nadal posiada plik, można go odzyskać.

Oznaczanie i pokazywanie brakujących

Plik > Biblioteka > Oznacz brakujące rzeczy… sprawdza raz cały zasób i zapamiętuje wynik przy wpisie. Potem lista czyta już tylko to oznaczenie – przy przewijaniu niczego nie sprawdza ponownie, bo przy dużej bibliotece trwałoby to za długo. Wpis bez pliku dostaje przed tytułem pomarańczowy trójkąt ostrzegawczy.

Odłączony dysk nie oznacza, że pliku brakuje. Czego nie ma podłączonego, tego sCollect także nie sprawdzi. Takie wpisy raport liczy osobno jako niemożliwe do sprawdzenia, a ich oznaczenie zostaje takie, jakie było – nie jest ani ustawiane, ani usuwane. Dlatego raport po przebiegu wymienia wpisy sprawdzone, brakujące i niemożliwe do sprawdzenia, a do tego, ile oznaczeń ustawiono na nowo i ile usunięto.

Plik > Biblioteka > Pokaż brakujące rzeczy (⇧⌘F) to przełącznik: lista pokazuje wtedy już tylko oznaczone wpisy. Pasek nad listą mówi, dlaczego jest taka krótka, i oferuje w tym samym miejscu wyjście przez Zakończ widok brakujących. Dopóki nie ustawiono żadnego oznaczenia, przełącznik jest wyszarzony.

Widok zamraża przy włączeniu, które wpisy pokazuje. Jeśli powiążesz jeden z nich na nowo, jego wiersz zostaje na miejscu i dostaje zielony haczyk – dzięki temu przy odhaczaniu nie tracisz z oczu tego, co już masz za sobą. Licznik na pasku pokazuje jedno i drugie: ile jest jeszcze bez pliku i ile już rozwiązanych. W widoku normalnym oznaczenie znika.

Jeśli plik został w Finderze przeniesiony poza folder mediów, sCollect często znajduje go jeszcze dzięki jego zakładce – wtedy go nie brakuje, ale leży poza biblioteką. Raport wymienia takie wpisy w osobnym wierszu, a Sprowadź z powrotem przenosi pliki z powrotem na ich miejsce. Jeśli sCollect nie może niczego usuwać w obcym miejscu, zamiast tego kopiuje.

Odnalezienie brakującego pliku

Gdy pliku brakuje, wpisu nie da się edytować. To zamierzone: nie ma dokąd zapisywać, a edytor, który daje się otworzyć i odmawia dopiero przy zapisie, marnuje twoją pracę. Zamiast tego menu kontekstowe oferuje Znajdź plik…. Okno dialogowe otwiera się w folderze, który jeszcze istnieje, i pokazuje tylko pliki z pasującym rozszerzeniem.

Znaleziony plik zostaje ściągnięty z powrotem do biblioteki, a nie tylko powiązany. Zarządzany wpis pozostaje dzięki temu zarządzany, nawet jeśli odnajdziesz plik gdzie indziej.

Jeśli natomiast dysk nie jest podłączony, stoi w tym miejscu tylko wyszarzona informacja: Dysk niepodłączony. Propozycja szukania byłaby tu zaproszeniem do trwałego przypięcia wpisu do niewłaściwego pliku.

W menu kontekstowym przy wpisie bez pliku stoją w ogóle tylko te pozycje, które faktycznie działają. Odtwarzanie, pokazywanie w Finderze, konwertowanie, usuwanie z nośnika i wszystko inne, co potrzebuje pliku, nie jest w ogóle oferowane.

Jeśli zaznaczysz kilka wpisów i są wśród nich takie bez pliku, edytor zbiorczy je pomija i podaje ich liczbę nad polami; otwiera się z pozostałymi. Jeśli brakuje pliku wszystkim, nie otwiera się wcale.

Szukanie brakujących plików w folderze

Zamiast szukać każdego pliku osobno, możesz wskazać sCollect folder, w którym leżą brakujące pliki. Prowadzą do tego trzy drogi: menu kontekstowe Szukaj brakujących w folderze… dla zaznaczonych wpisów, Szukaj w folderze… w raporcie funkcji Oznacz brakujące rzeczy dla wszystkich oznaczonych oraz Przeszukaj folder… w oknie Brakujące pliki.

Komunikat końcowy wymienia, co zostało przypisane automatycznie, przejęte przez ciebie, nieznalezione lub pominięte; dziennik zawiera ścieżki.

Biblioteki na udziałach sieciowych

sCollect może również obsługiwać biblioteki na udziałach SMB lub NFS. Zwróć uwagę:

9. Ustawienia

Otwórz ustawienia przez sCollect > Ustawienia… (⌘,). Ustawienia są podzielone na kilka zakładek:

Ogólne

Biblioteka

Etykiety kategorii

Tutaj możesz zmieniać nazwy kategorii (Audio, Książka, Film, Różne) i typów mediów (Muzyka, Audiobook itp.). Typy mediów bez nazwy są ukrywane w pasku bocznym i tym samym dezaktywowane.

Etykiety pól

Zmień nazwy kolumn (np. «Wykonawca» na «Autor» dla e-booków) globalnie lub dla poszczególnych typów mediów.

Dla wielu typów mediów sCollect przynosi pasujące nazwy już ze sobą: przy audiobooku «Wykonawca» nazywa się sam z siebie Autor, przy filmie fabularnym «Album» nazywa się Studio. Przy kategorii Różne nazwy kierują się dziedziną kolekcjonerską:

W typie filmowym Kamera pola nazywają się Operator kamery, Klient, Projekt, Reżyser, Miejsce, Kamera i Obiektyw; w typie Film domowy i w każdym innym typie filmowym lub z kategorii Różne układanym według daty «Dzieło» i «Nazwa części» również nazywają się Kamera i Obiektyw. W typie audio Nagranie dźwiękowe pola nazywają się Mówca, Klient, Projekt, Realizator dźwięku, Miejsce, Urządzenie i Mikrofon.

Pozostałe miejsca pod «Różne» noszą nazwy modelu, dopóki sam ich nie nazwiesz. Wszystkie te wartości domyślne można tu nadpisać – są propozycją, nie ustaleniem.

Odtwarzanie/Playlista

Synchronizacja

Zarządza połączeniem z masterem i kopiami. Tu łączysz drugą bibliotekę jako kopię, widzisz, co dla każdej kopii jest jeszcze otwarte, i rzutujesz stan mastera na kopię. Szczegóły w rozdziale 11.

Kosz

Ustawienia Kosza aplikacji, do którego najpierw trafiają usunięte wpisy wraz z plikami (zob. sekcję 2).

Statystyki

Pokazuje, ile obiektów zawiera każdy typ mediów, oraz liczbę playlist.

10. Konwertuj format

Konwersja audio lub ekstrakcja audio z wideo

Wybierz jeden lub więcej elementów audio lub wideo, kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Konwertuj format… lub Wyodrębnij audio jako… dla filmów. W oknie dialogowym:

Metadane i okładka oryginału są zawsze przejmowane. Przy imporcie do biblioteki plik jest przenoszony do folderu kategorii audio; sprawdzanie duplikatów nie jest wykonywane – co dzieje się z oryginałem decyduje menu «Oryginał».

Nie każdy format da się przekonwertować: macOS nie potrafi otworzyć plików WebM, MKV, AVI, DivX, FLV, VOB, WavPack, WMV/WMA ani nagrań DSD (DSF/DFF). W ich przypadku pozycja menu jest wyszarzona; przy mieszanym zaznaczeniu do okna dialogowego trafiają tylko pozostałe elementy.

Preset iPod

Przycisk Zgodne z iPod (AAC-LC, 256 kbps) ustawia parametry na kombinację maksymalnie zgodną ze starszymi iPodami: AAC-LC w kontenerze MP4, 44,1 kHz, stereo, 256 kbps CBR. Bez passthrough, aby HE-AAC w materiale źródłowym został przekodowany na AAC-LC.

11. Synchronizacja (Master/Kopia)

Koncept

sCollect może synchronizować wiele bibliotek między sobą: jedna biblioteka pełni rolę mastera, jedna lub więcej innych jako kopie. Zmiany w masterze (zmienione informacje, importy, organizowanie biblioteki) są automatycznie odzwierciedlane w połączonych kopiach, z własnymi folderami mediów i ścieżkami na kopie. Dzięki temu np. pełna biblioteka na dużym dysku zewnętrznym może służyć jako master, a notebook ma okrojoną lub identyczną kopię.

Synchronizacja to nie kopia zapasowa

Kopia chroni przed niedostępnością, nie przed utratą. Odzwierciedlana jest każda zmiana – także usunięcie: co na masterze trafia do kosza, trafia do kosza również na każdej kopii, a po trwałym usunięciu nie ma tego nigdzie. To samo dotyczy przypadkowo nadpisanego pola: kopie przejmują nową wartość, nie starą. Kopia zapasowa musi więc stać poza tym łańcuchem – na przykład Time Machine albo kopiowanie na nośnik, którego sCollect nie zna.

Dodaj kopię

Otwórz Ustawienia > Synchronizacja i kliknij Dodaj kopię…. Wybierz inną bibliotekę sCollect jako kopię. Kandydatka nie może być już kopią innego mastera ani sama masterem z zarejestrowanymi kopiami.

Najkorzystniejszy moment jest wtedy, gdy nic już nie jest otwarte. Nowa kopia musi najpierw dostać wszystko, czego jej brakuje – jeśli zbiegnie się to z jeszcze trwającym przesyłaniem, oba trwają dłużej, a w razie wątpliwości wszystkie kopie czekają na siebie nawzajem. Wystarczy spojrzenie na symbol synchronizacji na pasku bocznym: jeśli nie pokazuje liczby, to właściwa chwila.

Wstępna replikacja plików

Przy rzutowaniu sCollect zapisuje na nowo bibliotekę kopii (wpisy, playlisty, ustawienia), ale przy konfiguracji nie kopiuje wszystkich plików multimedialnych. Do pierwszej pełnej replikacji plików zalecane jest zewnętrzne narzędzie, takie jak FreeFileSync. Następnie sCollect sam przejmuje bieżące operacje na plikach (import, przenoszenie, usuwanie, zapis informacji, okładki).

Zrzutuj

Przyciskiem Zrzutuj w wierszu kopii master całkowicie zapisuje na nowo jej bibliotekę – wszystkie wpisy, playlisty i ustawienia dotyczące zawartości są przejmowane z mastera. To, co dla tej kopii było jeszcze otwarte, zostaje przy tym odrzucone.

Bieżące uzgadnianie

W codziennej pracy każda zmiana na masterze jest automatycznie przekazywana do wszystkich połączonych kopii. Przy kopiach niedostępnych zmiany są odnotowywane i nadrabiane, gdy tylko kopia znów będzie dostępna. Ile dla każdej kopii jest jeszcze otwarte, widać w Ustawienia > Synchronizacja (wskazówka «… oczekujących»).

Usunięcie na masterze jest odzwierciedlane tak, że każda kopia przenosi swój własny plik lokalnie do swojego kosza .Deleted – bez przesyłania przez sieć. Przywracanie na masterze również lokalnie odzyskuje pliki kopii; dopiero przy trwałym usunięciu na masterze kopie odrzucają swój plik z kosza.

Otwarte przesyłania

Gdy kopia jest offline albo synchronizacja się nie powiodła, gromadzą się otwarte przesyłania. Dla każdej kopii dostępne są dwie opcje:

Gdy kopia nie nadąża

Wszystkie kopie przerabiają tę samą listę i robią to w jednym rytmie: dopiero gdy zmiana dotarła do każdej kopii, idzie się dalej. To zamierzone – tak żadna kopia nie może niepostrzeżenie zostać w tyle i miesiące później nieść stan, którego nikt już nie potrafi umiejscowić.

Skutek: gdy jedna kopia się zacina, pozostałe czekają. Na pasku bocznym stoi wtedy przy nich «Oczekiwanie na inną kopię». To nie błąd, lecz hamulec, i puszcza sam, gdy tylko brakująca kopia znów jest osiągalna – podłączony dysk, dostępny wolumin sieciowy.

Jeśli tak zostaje, masz dwie drogi: udostępnić zacinającą się kopię i Nadrób zaległe – albo wybrać przy niej Odrzuć, a następnie Zrzutuj. Druga droga kosztuje właśnie tę jedną kopię jej zaległość, ale natychmiast zwalnia pozostałe.

Napraw błędy synchronizacji

Przyciskiem Napraw błędy synchronizacji… znaczniki każdego pliku kopii są porównywane z masterem i w przypadku różnicy zapisywane na nowo. Filtry typu, oceny, roku i gatunku umożliwiają przetwarzanie etapami. Domyślnie wybrane są tylko ocenione obiekty – aby objąć wszystkie, włącz Uwzględnij nieocenione elementy. Pliki, których brakuje na kopii, są kopiowane z mastera. Przydatne po ręcznych ingerencjach lub po pierwszej replikacji zewnętrznym narzędziem.

Kopie tylko do odczytu

Kopia może być oznaczona jako tylko do odczytu – wtedy import, usuwanie i edycja informacji w kopii są zablokowane, aby zmiany nie zostały nadpisane przy następnej synchronizacji.

Ocenianie pozostaje możliwe także na kopii tylko do odczytu; ocenę odbiera master (następny podrozdział).

Oceny i odtworzenia z kopii

Jeśli oceniasz na kopii albo odtwarzasz tam muzykę, audiobook lub film do końca, kopia zapamiętuje to z datą i godziną – master nie musi przy tym działać. Przy otwarciu mastera, przed Zrzutuj i przed Napraw błędy synchronizacji… master zagląda do wszystkich osiągalnych kopii i to przejmuje: przy ocenie wygrywa nowsza, odtworzenia są sumowane, «Ostatnio odtwarzane» bierze późniejszy moment. Następnie przekazuje wszystko do wszystkich kopii. Kopia, która akurat nie jest podłączona, przychodzi na kolej następnym razem.

sCollectPlay zgłasza w ten sam sposób – także wtedy, gdy otworzyłeś w nim master: jego oceny i odtworzenia master przejmuje w tych samych momentach.

Organizuj bibliotekę

Przez Plik > Biblioteka > Organizuj bibliotekę…, przycisk nad listą mediów albo Ustawienia > Biblioteka > Czynności sCollect doprowadza zarządzane pliki do czystego stanu. Wcześniej okno pyta o zakres i opcje.

Zakres

U góry wybierasz typy mediów, które mają zostać opracowane – rozwinięte pod swoją kategorią, z liczbą obiektów na typ. Wszystko jest wstępnie wybrane. To się opłaca, bo biblioteka, która rosła, rzadko jest wszędzie tak samo zadbana: jeśli przy muzyce dużo pracowałeś z Znajdź & Zamień, a przy audiobookach prawie wcale, lepiej potraktuj jedno i drugie osobno.

Co robi przebieg

Uzgodnij metadane z plikami

Ta opcja jest domyślnie wyłączona i odpowiada na pytanie, co obowiązuje, gdy biblioteka i plik się rozchodzą:

Poniżej wybierasz pola, o które chodzi – wszystko jest zaznaczone, odznaczanie następuje świadomie. Przebieg najpierw nic nie zapisuje: tylko zbiera rozbieżności i pokazuje je potem w podglądzie, pogrupowane według pól. Tam możesz odznaczyć dla pola wszystko naraz albo, po rozwinięciu, każdy pojedynczy wiersz; symbol ołówka oznacza pliki zmienione z zewnątrz od ostatniego dostępu. Dopiero «Zastosuj» zapisuje.

BPM i tekst utworu nie są do wyboru: w bibliotece w ogóle nie są zapisywane, nie ma więc wartości, z którą można by porównywać. Żyją wyłącznie w pliku i przy zapisie zostają zachowane. Okładka jest wśród nich, ale porównuje się ją przez jej rozmiar – dwóch różnych obrazów o przypadkowo tej samej liczbie bajtów porównanie nie rozróżni.

Synchronizuj zmiany z kopiami

Domyślnie włączone. Jeśli to wyłączysz, połączone kopie pozostają nietknięte i przez to się rozchodzą – sensowne tylko wtedy, gdy i tak potem przeprowadzisz pełne uzgodnienie zewnętrznym narzędziem. Rzutowanie tego nie nadrabia: odwzorowuje tylko ścieżki i zgłasza, czego brakuje w miejscu docelowym, ale na kopii niczego nie przenosi.

Podczas przebiegu działania zmieniające są zablokowane; wyświetlany jest pasek postępu z przyciskiem przerwania, a stan uśpienia Maca jest wstrzymywany, żeby zewnętrzne woluminy się nie odłączyły. Na końcu okno podsumowuje, co zostało przeniesione, scalone, nowo przyjęte, uzdrowione, dodane jako duplikat i usunięte.

12. Skróty klawiszowe

Ogólne

⌘OImportuj pliki
⇧⌘OImportuj folder
⌘IInformacje (przy wielu zaznaczonych wpisach: Edytuj wiele elementów)
⌘FSzukaj
⌥⌘FZnajdź/Zamień
⌘ZCofnij
⇧⌘ZPrzywróć
⌘⌫Do kosza
⇧⌘TKosz aplikacji
⇧⌘IOdwróć zaznaczenie
⇧⌘EEksportuj zaznaczenie jako plik iTunes
⇧⌘DPokaż duplikaty
⇧⌘FPokaż brakujące rzeczy
⌥⌘NNowa inteligentna playlista
⌘,Ustawienia
⌘/Pomoc sCollect

Widok

⌘1 … ⌘4Wybierz kategorię: Dźwięk, Książka, Film, Różne
⌘BPokaż/ukryj przeglądarkę kolumn
⌃⌘BOptymalna szerokość
⌃⌘SPokaż/ukryj pasek boczny

Odtwarzanie

SpacjaOdtwarzaj / pauza
⌥⌘→Następny utwór
⌥⌘←Poprzedni utwór
⌥⌘↑Głośniej
⌥⌘↓Ciszej
⌃⌘FPełny ekran
⌘WZamknij okno wideo

Nawigacja

↑ / ↓Wpis w górę / w dół
⌘↑ / ⌘↓Do pierwszego / ostatniego wpisu
⌘AZaznacz wszystko

W edytorze metadanych

⌘SZapisz
⌘VWstaw obraz ze schowka (jeśli zawiera obraz)
⌃⌘← / ⌃⌘→Poprzedni / następny wpis (najpierw zapisuje)

← sCollect